Skip to content

Integreren

15 maart 2015

SpaansVerlangen_fresasHet leven onder de Spaanse zon bevalt ons goed en is eigenlijk best ‘relax’ te noemen. Natuurlijk hebben we te maken met de Spaans papierwinkel en dat is soms even tot tien tellen maar met een glimlach en de beroemde mañana mañana lukt ons ook dat prima. De makelaars laten we niet meer los tot we ons droompaleisje hebben gevonden en om eerlijk te zijn, de Spanjaarden doen het meer dan goed ten opzichte van hun buitenlandse collega’s. We brainstormen dagelijks wel over onze bed and breakfast. De dagelijkse wandeling wordt gebruikt om het te hebben over de juiste locatie, de naam, de inrichting of hoe we het ontbijt willen serveren. Het is een mooi proces en we realiseren ons (gelukkig) vaak genoeg dat we bevoorrecht zijn om dit samen te kunnen doen.

Het leven hier is over het algemeen stukken goedkoper dan we gewend waren in Nederland en dat komt ons goed uit met ons streng gestelde maandelijkse budget. Geen dure wijnen meer voor ons. Twee euro of als we eens echt gek willen doen drie euro voor een fles mooie wijn is hier geen moeilijke opgave. We hebben al verschillende flesjes aan een test onderworpen en moeten zeggen dat er een paar bij zitten die de tong zeer aangenaam kunnen strelen. Olijfje, queso en jamon erbij… wij zijn een gelukkig mens. Wat misschien wel even wennen was is dat hier met de seizoenen mee wordt gekookt. Eigenlijk zijn wij hier een groot voorstander van en inmiddels zijn we er helemaal aangewend. De keuze is dan wat beperkter maar als het er is heeft het ook meer smaak en is het betaalbaarder. Zo genieten we al een aantal weken van heerlijk zoete aardbeien en zijn verse artisjokken in overvloed te verkrijgen. Vanavond hier maar eens een receptje op uitproberen.

Het leven hier is soms gewoon wat eenvoudiger. Geen dertig soorten muesli of twintig soorten rijst in de schappen van de supermarkt en al helemaal geen onuitspreekbare geurvarianten voor wasmiddelen en schoonmaakmiddelen. En ook al hadden we dat niet van ons zelf gedacht, we genieten er van. Vandaar dat relaxte gevoel denken we. Oké dat is natuurlijk niet voor iedereen weggelegd want de Spaanse economie is nog steeds niet wat het zou moeten zijn. Zo heeft de eigenaar waarvan wij de auto hebben gekocht de centen gebruikt om de hypotheek af te betalen en zien we dagelijks bij de supermarkt bedelaars zitten om het huishouden draaiende te houden en hebben nog steeds te veel mensen geen werk. Hopelijk brengt het nieuwe toeristen seizoen hier wat positieve beweging in. Spanje is weer helemaal hot en dat is te zien aan het stijgende aantal bezoekers de afgelopen jaren.

Wat ons is opgevallen:

  • - Er sinds januari nog maar drie dagen regen is gevallen.
  • - Er mensen met jas en handschoenen rondlopen en tegelijkertijd ook mensen in korte broek en slippers. Haha, uiteraard toeristen!
  • - Olijven uit die hele grote potten wel erg lekker zijn.
  • - De “chinees” een hele handige winkel is waar ze echt van alles verkopen wat juist niet met eten te maken heeft.
  • - Ze hier gek zijn op stempels, formulieren en heel veel papier en dit het liefst op meerdere  manieren gekopieerd willen hebben met daar weer officiële stempels op.
  • - Er geen spaarsystemen zijn bij de supermarkt. Wat een verademing en wat een tijdbesparing.
  • - De invoegstroken op de autowegen wel heel kort zijn.
  • - ‘Alles’ er mooi uit ziet onder de zon.

Huizen met potentie…

1 maart 2015

Spaansverlangen_golfJe voelt de lente in de lucht hangen en de twintig graden wordt intussen veelvuldig bereikt. De airco gaat zelfs af en toe aan in de auto. Vorige week voor het eerst vrienden uit Nederland op bezoek gehad en hebben ook wij een paar dagen de toerist uitgehangen. Ze waren geland en het kwam echt met bakken uit de hemel. Jammer om op die manier Andalusië voor het eerst te zien, maar ook hier in Spanje is het weer niet altijd stabiel en droog. Ondanks de regen, dus met paraplu in de hand, hebben we nog diezelfde middag Marbella & Puerto Banús aangedaan. Mensen kijken en vergapen aan de luxueuze jachten, auto’s en winkels. De volgende dag hebben we een mooie rit gemaakt naar ons geliefde Cádiz via Ronda, Arcos de la frontera & Jerez de la Frontera. Jamón Ibérico Bellota gegeten en uiteraard lekker sherry(fino) geproefd! Ook al waren onze vrienden hier niet zo van gecharmeerd, het was het leuk om door de bodega te lopen en de geur op te snuiven. Sherry moet je leren drinken en vaak even de kans geven.

Ook hebben we weer verschillende huizen bekeken en er was er één bij waar we allemaal vlinders van kregen. Het was een redelijk nieuw huis met mooie Spaanse sferen. Uitzichten waren fenomenaal, kamers waren zeer ruim en allen en-suite. Twee grote woonkamers waarvan één met een mooie bar met toegang tot een royaal terras en zwembad met waanzinnig uitzicht. We zagen de gasten hier al lekker genieten van al het moois. De makelaar vroeg ons wat we met zo een groot huis wilde doen. Toen we vertelde over onze B&B plannen vertrok haar gezicht duidelijk en de hakken gingen in het zand, waarom heb je dat niet van tevoren gemeld? Toen we ons verhaal hadden gedaan trok ze weer wat bij en zei ze dat er misschien toch wel mogelijkheden waren. We vroegen haar bij de eigenaar te peilen wat hij van onze plannen zou vinden. Na nog wat andere huizen gezien te hebben die niet geschikt waren hebben we de dag beëindigd met een uitstapje naar Gibraltar. Altijd weer iets aparts dat stukje Engeland in Spanje. De volgende dag belde Amanda met helaas slecht nieuws, “you are not going to believe this” maar een andere makelaar had die ochtend een deposit gestort en het huis was verhuurd. Wat een teleurstelling want het was écht een huis met potentie. De laatste uurtjes hebben we met onze vrienden doorgebracht in Málaga. Wat een heerlijke stad blijft dat toch.

Op dit moment hebben we nog twee huizen waar we potentie in zien. Beide hebben pluspunten maar ook zeker minpunten. Één ligt pal aan de golfbaan, is helemaal nieuw, grote oprijlaan, mooi zwembad, mooie plekjes om van de zon en de schaduw te genieten maar misschien iets te modern. Komen daar alleen golfers op af of ook gasten die Andalusië willen ontdekken? Het is een dure regio dus misschien mogen de kamers daar dan ook wel wat hoger in prijs? We hebben al akkoord van de eigenaar dat er een B&B in gerund mag worden. Het andere huis is veel Spaanser met een duidelijk Moorse touch, overweldigend mooie patio met fonteinen, groot zwembad, mooie tuin en uitzichten. Het probleem van dit huis is dat het in een regio ligt waar al heel veel B&B’s zijn. Nu beginnen er constant nieuwe B&B’s dus waarom zouden wij het niet doen? Toch vinden wij dit een zwaar wegend nadeel aan dit huis. Waar doe je goed aan?

We hebben in ieder geval één dilemma minder. De auto is rond. Volgende week woensdag komt hij op onze naam. Het is toch een witte Suzuki Grand Vitara geworden, zoals we hem het liefst wilde hebben. Helemaal in onze nopjes. Is al ons kritische speurwerk niet voor niets geweest, nu maar hopen dat we de goede keus hebben gemaakt.

Villa’s, auto’s & rommel

15 februari 2015

SpaansVerlangen_mercadillo_MalagaWat gaan de dagen ongelooflijk snel voorbij! We zijn best druk bezig hoor, maar het lijkt als of een uur in Spanje korter is dan in de rest van de wereld. Stress hebben we niet, daarvoor zitten we al genoeg in het Spaanse leven maar toch, we willen zoveel. In de ochtend nemen we samen de dag door met een gezond ontbijtje en checken we mail en internet, vooral nieuwsgierig naar berichten van makelaars. Ook ons sociale leven vergeten we niet. Zo zijn we laatst op bezoek geweest bij Frens & Jeroen van Villa Lorena. Een sfeervolle stadsvilla die is verbouwd tot een klein boutique hotel, vlakbij het centrum van Málaga in een prachtige wijk. Echt een plaatje om te zien en meer dan de moeite waard voor een paar daagjes Málaga stad. Een korte gezellige borrel liep al snel uit tot middennacht. Wij hoefden niet te werken de volgende dag maar dat was voor Frens & Jeroen wel anders. Sorry guys! Ook even een borrel halen bij Monique en Alex van Casa de Orange liep een beetje uit waardoor er werd besloten nog even een heerlijke tapa te eten bij Vinoteca El Descorche. Ouderwets gelachen en genoten van Spaanse bourgondische gastvrijheid. Zondag hebben we met de mannen van Villa Faboosh een bezoek gebracht aan de rommelmarkt van Málaga. Die zou je gezien moeten hebben volgens inside information? We vonden het allemaal toch een beetje, tja hoe zullen we het zeggen, gewoon rommel. De vrijmarkt op konigsdag, dan de leftovers en dan nog een graadje erger. Je komt er echter ook hele aparte dingen tegen zoals drie bosje groene asperges te koop tussen allemaal ‘antieke rommel’?! Ze doen hier écht alles om een centje bij te verdienen. Daarna naar de nieuwe haven van Málaga Muelle Uno, die overigens echt mooi is geworden, om heerlijk tapas te eten en om vervolgens “rood verbrand” eind van de middag weer naar huis te gaan.

Onze residencia is inmiddels ook voor elkaar, en daar zijn we heel blij mee! Met ons Spaans kwamen we er toch niet helemaal uit dus hebben we uiteindelijk hiervoor een hulplijn ingeschakeld. Stefania van Lieshout van Tulipán Relocations heeft ons prima door de papierwinkel heen geloodst met als resultaat het bekende groene pasje in ander halve week. Het voelt alsof je je rijbewijs hebt gehaald! Oh ja die moeten we nu ook gaan omzetten naar een Spaanse versie want als ons Nederlandse rijbewijs wordt gestolen moeten we opnieuw examen doen of heel veel ingewikkelde stappen ondernemen om een nieuwe te krijgen. Een nieuw puntje op de agenda.

We hebben intussen ook een bod gedaan op een auto maar die werd direct afgeketst. Lo Siento, no es possible! Hmmm ze doen hier geloof ik niet zo aan onderhandelen. Eigenlijk willen we hem wel heel graag hebben maar is Carlos een beetje geïrriteerd door al onze vragen van afgelopen week of speelt hij een spelletje? Online hebben we een rapport opgevraagd over de auto, hierin kun je de laatste stand van zaken zien zoals laatste keuringsdatum, geregistreerde kilometers, aantal eigenaren, schulden en meer. Alles blijkt te kloppen, misschien zijn we soms toch iets te achterdochtig na alle indianenverhalen over teruggedraaide kilometerstanden en slecht onderhoud. We hebben nu een nieuw bod gedaan, afwachten dus! We rijden nu nog in een huurauto waarvan de prijzen ook flink schommelen. Betaalde we vorige week nog € 55,- voor een week is dat nu opgelopen naar € 125,- voor een week. Vraag & aanbod zullen we maar zeggen.

Intussen hebben we ook al zeven huizen bezichtigd waarvan twee met enige potentie. Voor één van de huizen horen we maandag van de eigenaar of we er een B&B van mogen maken, bij de ander mag dat al maar er zijn eerst nog een hoop overwegingen te maken alvorens te beslissen…

 

Auto perikelen

7 februari 2015

Spaansverlangen_Gran VitaraIntussen rijden we alweer ruim een maand in een huurauto. Hoewel dit, zeker in deze tijd, helemaal niet duur is, zo’n 280,- euro per maand en volledig verzekerd, willen we toch graag een eigen auto. Intussen weten we op internet waar we auto’s kunnen vinden zoals Segundamano, Milanuncios en Autoscout24. Hier staan ook bijna alle auto’s die door garages worden aangeboden. Na wat speurwerk en onderzoek hebben we onze zinnen gezet op een Suzuki Gran Vitara. Lekker ruim, beetje stoer en hij ligt iets hoger op de weg wat ons wel praktisch lijkt in Spanje. In eerste instantie wilde we liever bij een garage kopen aangezien zij garantie geven het eerste jaar. Nu hebben we al vernomen dat we daar niet zo veel waarde aan moeten hechten en het in de praktijk dus niet veel voorstelt. Aangezien het arbeidsloon laag is hier in Spanje en de onderdelen wel betaald moeten worden, zijn de life time servicegaranties ook niet echt een wereld deal te noemen. De afgelopen week hebben we heel wat proefritjes gemaakt, 5-deurs, 3-deurs, oud en jong, er zijn verschillende types voorbij gekomen. In tegenstelling tot Nederland gaat er altijd iemand mee van de garage dus je kan niet even samen lekker een flink stuk rijden om goed te testen. Niet dat we ons laten leiden door iemand op de achterbank, maar het is meer de hoeveelheid aan benzine die je mee krijgt, de meter staat al flink in het rood voor je de weg op gaat. Ok, zo werkt het hier dus. Op papier en het eerste aanzien hadden we al een duidelijke favoriet dus sleutels in het slot en gaan… er stond meteen al een foutmelding met STOP in het rood op het dashboard, nou dat kon geen kwaad zei de garage houder. eehhummm ja vast. En die rookpluim achter ons? Dat kwam door het koude weer zei de garagehouder. Ja vast! Ok! Wil jij even rijden? Ja is goed. Oh hij start niet meer, de accu leeg! Even de startkabels halen zei de garagehouder. Waarom knippert dat AUTO lampje van de airco toch de hele tijd? Nou deze is het dus niet geworden. Die zelfde ochtend hebben we nog bij twee andere garages een proefrit gemaakt. Één leek ons redelijk alleen al ruim 150.000 km op de teller. Je hoort veel verhalen over terug gedraaide kilometerstanden dus als dat ook nog eens is gebeurd dan heeft hij misschien wel ruim 200.000 gereden. Bij de ander was er iets niet in de haak met de leeftijd. Gezien de laatste keuringsdatum klopte er iets niet. Toen we de garagehouder daarop attendeerde kregen we vage antwoorden over andere regels voor 4X4 auto’s en nog wat smoezen, Ja gladjanus, je loopt gewoon de boel te flessen. Huur auto’s en lesauto’s hebben andere keuringsregels dus is het vast een huur- of een lesauto geweest. Ja we zijn misschien niet zo technisch maar op ons achterhoofd gevallen al helemaal niet. Hier hadden we dus ook weinig vertrouwen in. Nu hebben we een auto gezien die particulier in de verkoop is. Hier hebben we intussen een proefrit mee gemaakt en het voelt allemaal goed, echt een top auto. Maandag krijgen we alle papieren in te zien en het kenteken wordt gecheckt op schulden en alle andere zaken die eventueel een aankoop in de weg zouden kunnen staan. Carlos, de eigenaar, was erg trots dat de auto start zonder de sleutel in het contact te steken. We hadden hem liever in wit gehad. Dat hij nu zwart is nemen we dan maar voor lief, je kan niet alles hebben. Heet in de zomer? Ja vast, maar met 35 graden op de thermometer is een witte ook een oven. Grote kans dat deze het wordt.

 

Tijd voor leuke zaken!

27 januari 2015

inmobilariasWe wonen intussen al weer ruim twee weken in Spanje en het voelt al als echt thuis. Ons ‘kantoortje’ in de woonkamer is volop in bedrijf en de vele regelzaken die zijn gedaan geven het gevoel dat we er al veel langer wonen. De eerste twee weken hadden we echt super slecht internet via een Wifi-spot. Dit kon echt niet langer meer dus na wat rondkijken hebben we een nieuwe verbinding via Flexnet. Wat een verbetering zeg, hier worden we gelukkig van! We hebben bij de vorige internetaanbieder een klacht ingediend en kregen tot onze verbazing nog wat geld terug. Nu zien we ook iedereen weer scherp via Skype en kunnen we twee keer zo snel werken.

Ook ons sociale leven houden we ook op pijl. Zo hebben we oude bekende opgezocht, Gerrit & Judith van Hacienda Viejo Guaro. Zij runnen sinds 2008 een mooi complex met appartementen boven in de bergen bij Marbella. Echt een pracht locatie! Gerrit is echt een kanjer, altijd erg behulpzaam en indien nodig kunnen we bij hem advies vragen. Regelmatig komt hij met huizen en auto’s die hij op internet heeft gezien met de vraag of het iets voor ons zou kunnen zijn. Afgelopen zaterdag hebben we ook Frank & Robert ontmoet die we eerst alleen van Facebook kenden. Zij hebben een mooie zes-persoons vakantie villa, genaamd Villa Faboosh  gevonden die binnenkort in de verhuur zal gaan. Het was een erg gezellige middag, met een heerlijke wijn hebben we genoten van het prachtige weer op het terras van de casa. We deelde ervaringen uit en hebben gelachen om anekdotes. Volgend weekend gaan we de markt van Málaga gezamenlijk afstruinen. Dat wordt vast een leuke middag met deze twee mannen. Na alle noodzakelijke dingen hebben ook wij nu weer meer tijd kunnen vrijmaken om ons te richten op het echte doel, het vinden van een huis. We hadden één huis gezien in de regio Nerja, voldeed niet helemaal aan onze wensen maar het is altijd goed een beetje met makelaars te netwerken. Met de grote Jeep van de eigenaar en de makelaar zijn we naar het huis gereden om het  te bezichtigen. Het was een groot huis en pas drie jaar oud. Huurprijs oké, mooi zwembad maar toen we begonnen over het feit dat we ook kamers wilde verhuren reageerden de eigenaar hier negatief op. Hier waren we al een beetje bang voor maar niet geschoten is altijd mis. Afgelopen maandag vertelde we dat we er verder vanaf zouden zien aangezien we ook kamers wilde verhuren en toen kregen we een bericht dat het dan toch zou mogen. Zo zie je maar dat er toch mogelijkheden zijn, niet gelijk al je kaarten op tafel leggen maar langzaam inmasseren. Aangezien dit pas het eerste huis is wat we gezien hebben in deze eerste twee weken en we eigenlijk liever aan de westkant van Málaga zitten gaan we nog even verder kijken. Het gaf ons in ieder geval wel een goed gevoel wat mogelijkheden betreft. Intussen hebben we al veel mailtjes gestuurd en makelaars gebeld. Reacties laten nog al eens te wensen over, maar dat zijn we al gewend. Zien we echt een huis met potentie dan bellen we gelijk om informatie te vragen en eventueel een afspraak te maken. De volhouder wint dus gaan wij nog even door.

Vernieuwing NIE-nummer

22 januari 2015

SpaansVerlangen_Policia_NacionalHet wil nog niet zo vlotten met onze residentie aanvraag. Nu blijkt toch ons NIE-nummer (Número de Identidad de Extranjero) te zijn verlopen. Nog geen enkele (gemeentelijke) instantie heeft er iets over geroepen, maar de Policia Nacional vond dat er een vervaldatum op ons papiertje moest staan. Wij hadden namelijk nog een vorige versie, uit 2010, zonder vervaldatum. Uit verschillende bronnen hadden wij begrepen dat dit geen probleem moest zijn en dat het gewoon geldig was. Tegenwoordig is het papiertje nog maar drie maanden geldig. Wie er nu gelijk heeft is niet duidelijk. Het is ook heel goed mogelijk dat het bij de ene regio wel goed is en bij de andere niet of dat het afhankelijk is wie er net achter de balie zit. Zo probeerde wij het nog even in Marbella, waar ze overigens een stuk vriendelijker en behulpzamer waren. Helaas is een dergelijk aanvraag gebonden aan regio’s en moeten wij toch echt in Fuengirola zijn. Een ding is zeker, gisteren hebben wij een vernieuwing aangevraagd en gaan we gewoon met een glimlach mee in de bureaucratie.

Wij vinden het heel normaal dat je als buitenlander je best doet om de taal te spreken van het land, en dat doen we zo goed en kwaad als het kan. Grammaticaal klopt het vaak van geen kanten, maar we doen het en redden ons wel. Met vallen en opstaan kom je een heel eind en leer je veel is ons altijd geleerd. Toch blijft het apart dat er niemand een klein, een heel klein woordje Engels spreekt op de afdeling extranjeros (buitenlanders) van de Policia Nacional. En dan hebben we het al helemaal niet over het ‘zonnige’ humeur van de medewerkers, die is ook ver te zoeken. We waren gisteren dus voor de aanvraag in Fuengirola en moesten ons om negen uur melden met volgnummer 5. We waren wat te vroeg want er werd ons op het hart gedrukt dat we op tijd moesten zijn, dat als je nummer geweest is je weer een nieuwe afspraak moet maken. Wat aan de vroege kant liepen we dus naar binnen maar dat was toch niet de bedoeling en dat werd ons op Spartaanse wijze duidelijk gemaakt. Alsof we een stel schoolkinderen waren die iets heel stouts hadden gedaan werden we terecht gewezen en naar buiten gebonjourd. Op zo’n manier ga je niet met mensen om maar boos worden heeft geen zin, steker nog als je pech hebt kom je er niet meer in en dan heb je pas echt een probleem. Wij passen ons aan en slikken nog even na. Stipt om negen uur mochten we dan naar binnen en omdat de nummers één tot en met vier niet kwamen opdagen waren wij snel aan de beurt en stonden we binnen drie minuten weer buiten. Tja dat kan dus ook in Spanje.

¡Finanzas!

21 januari 2015

Spaans_Verlangen_finanzasHet laatste salaris is ontvangen en vanaf nu zijn we op elkaar aangewezen. Voorlopig komt er niets meer binnen en zijn er geen vangnetten meer. Het is allemaal best spannend want nu gaan we leven van onze spaarcenten en dat is iets wat we eigenlijk nog nooit hebben gedaan. Keurig houden we precies al onze uitgaven bij om te zien of we ons budget halen. Het geeft een gevoel van vrijheid en ook al hadden we dat niet van ons zelf gedacht, we vinden het heerlijk.

Voor ons vertrek hadden we op internet al verschillende banken onder de loep genomen. We hadden gelezen dat er veel verschillende bankkosten in rekening worden gebracht dus is het de moeite waard om je daarin te verdiepen. Een samengestelde top drie waarbij er één voor ons uitsprong was het uitgangspunt voor de afspraken. De eerste bank waar we een afspraak hadden was Banco Sabadell. De bankkosten vielen eigenlijk best mee! Oké, er moet wel € 700,- per maand op de rekening binnenkomen maar het maakt niet uit waar dat vandaan komt. Beetje overhevelen met de spaarcenten, dan komt dat ook wel goed. Gezien de grote van de bank, de landelijke dekking, de service en de voorwaarden waren wij er uit en besloten we hier ons account te openen. Daarnaast hebben we een zeer aardige dame die al onze belangen behartigd. Indien we willen oefenen spreken we Spaans en wordt het te ingewikkeld dan kan het ook in het Engels. Met je NIE-nummer, Padrón, paspoort en contactgegevens ben je snel operationeel en profiteer je van het betaalgemak met een Spaanse bankpas. De eerste overboekingen en betalingen zijn inmiddels gedaan. Zo, kunnen we deze ook weer afvinken op ons lijstje. Met de bankrekening op zak konden we ook de mobiele telefoon gaan regelen en deze is inmiddels operationeel en zijn wij bereikbaar op onze Spaanse nummers via Orange. Met je NIE-nummer, paspoort en bankrekening is ook dit vlot te regelen.

Stap voor stap neemt ons Spaanse leven z’n vormen aan en met een zonnetje aan de hemel zijn wij een gelukkig mens. Op naar het volgende regelpunt op ons lijstje.

Volg

Ontvang elk nieuw bericht direct in je inbox.

Doe mee met 92 andere volgers

%d bloggers op de volgende wijze: