Skip to content

Oppassen aan de Costa Del Sol

17 mei 2015

spaansverlangen_diefUren brengen we door achter de computer en vele kilometers worden er gereden met als doel het vinden van het perfecte huis en eerder ook onze auto. Internet is reuze handig om te zoeken wat je nodig hebt maar je moet erg opletten of je niet wordt opgelicht. Met de auto ondervonden we dit ook. Goh deze auto lijkt mooi geprijsd te zijn, moet je kijken! Oh zeker! Even een mailtje sturen voor extra informatie. De eigenaar reageert terug; ja hoor de auto is nog beschikbaar. Helaas zit ik nu in Ierland. Dat is jammer. De “eigenaar” gaat verder; ik kom voorlopig niet naar Spanje, maar als jullie nu de helft overmaken laat ik de auto naar Spanje verschepen. Ik heb daar wel een vriend die jullie dan de auto laat zien! Mocht het niets voor jullie zijn dan stort ik het bedrag weer terug. Ja hoor, geloof je het zelf!! Daar gaan we natuurlijk niet op in. Dat we uiteindelijk toch nog een miskoop hebben gedaan na al dat speur en zoekwerk bij onze uiteindelijke keuze is weer een ander verhaal. Intussen hebben we een slimme deal weten te sluiten en rijden we nu inmiddels in onze tweede auto die helemaal top is. Helemaal blij, hier zijn we van plan jaren mee te doen.

Op de huizensites is het ook oppassen geblazen. Veel huizen komen bij meerdere makelaars voor. Heb je niet de hoofdmakelaar dan is de commissie vaak hoger omdat je eigenlijk twee makelaars hebt. De tweede makelaar moet weer commissie aan de eerste makelaar betalen en dat betaal je als huurder dus. Soms komen er de mooiste villa’s voorbij voor spotprijzen. Daar hoef je niet eens op in te gaan want je weet dat, dat te mooi is om waar te zijn. Soms twijfel je toch: Kijk! Dit huis is mooi! De prijs is heel redelijk te noemen en het zou kunnen. Toch maar eens contact opnemen. Ja hoor het huis is nog beschikbaar. Als u nu een maand huur betaald dan reserveren we het voor u. Uhhh we willen het graag eerst zien, kan dat? Nou als u in ieder geval één maand huur betaald dan houden we het voor u vast. Mocht het niet zijn wat u er van gehoopt had dan krijgt u het geld gewoon weer terug. Jaja, ook dat riekt naar oplichting en doen we dus maar niet.

Eind van de maand gaan we in ieder geval weer een huis bezichtigen wat er op zich goed uit ziet en goed voelt. Dit gaan we ook via een makelaar bezichtigen. Uiteindelijk hebben we het huis ook op een website van de eigenaar gevonden. Laten we eens bellen en kijken wat er gebeurd. Ja Het huis komt eind van de maand beschikbaar zegt de vriendelijke dame maar eind van de maand komen er ook al Nederlanders kijken. Dat zijn wij dus maar dat weet zij niet! De prijs wil ze eerst niet zeggen. Kom maar kijken, na aandringen noemt ze toch een richtprijs, deze is echter wel hoger dan de prijs die de makelaar ons heeft verteld. Onderhandelen bij huurprijzen is heel gebruikelijk blijkt. Eerst maar eens kijken, dan zien we wel weer verder.

Ondertussen vermaken we ons opperbest. Er zijn vriendinnen langs geweest en zo nu en dan bezoeken we iemand die ons via Facebook uitnodigt om kennis te maken. Altijd leuk. Zo zijn we laatst bij Casa Suenos geweest, een prachtige Bed & Breakfast in Mijas Valtocado. Mooie ruime kamers en prachtige uitzichten over de bergen en de kust. Leuk Chantal & Frank en dochter Chiara te ontmoeten en hun verhalen te horen over de emigratie.

Huizen met potentie

1 mei 2015

Spaansverlangen_golf

De parasol moet inmiddels alweer veelvuldig uitgeklapt worden en de temperaturen reiken naar de dertig graden. Gestaag gaat onze zoektocht door en met onze wensen is dat nog helemaal niet zo makkelijk. Te kritisch, nee hoor. Wij willen onze gasten iets goeds bieden, iets wat bij ons past, iets waar we trots op zijn en dat heeft gewoon z’n tijd nodig. Pareltjes liggen nu eenmaal niet voor het oprapen. Tientallen makelaars zijn inmiddels gecontacteerd en met de naderende zomer wordt het aanbod er niet groter op en gaan de prijzen omhoog. Er zijn tot nu toe twee huizen geweest waar ons hart sneller van ging kloppen en waarvan de prijs ook redelijk te noemen was. Één huis lag pal aan de golfbaan. Dat roept natuurlijk vragen op als: komen daar alleen maar golfers?, zijn dat leuke mensen of allemaal te chique voor ons?, Wat weten we zelf van Golf? (nou niet veel), komen mensen ook voor andere bezienswaardigheden helemaal naar ons of missen we deze categorie? Toch vonden we het bijzonder genoeg om ons hierin verder te verdiepen. De regio hebben we uitgekamd en na een tweede bezichtiging zijn we aan de slag gegaan met de plattegronden. Direct begonnen met het intekenen van de gastenkamers die al snel aan de ‘kleine’ kant bleken te zijn voor een luxe Bed & Breakfast. Hierdoor kunnen we de gewenste kamerprijs niet garanderen en paste het geheel niet in ons businessplan. Na lang beraad hebben we de makelaar laten weten er niet mee verder te gaan.

We hadden ook nog een tweede huis op ons lijstje staan. Deze hadden we on hold gezet omdat het in een regio ligt met veel concurrentie. Het huis bleef toch maar in onze gedachte zitten dus vonden wij dat een teken om er iets mee te doen. Na een tweede bezichtiging vonden we het huis nog mooier en mogen we toch wel spreken van enige verliefdheid. We zagen de gasten al binnen komen en heerlijk vertoeven aan het mooie zwembad en de prachtige tuin met allerlei fruitbomen. Genieten van verse vijgen met Spaanse kaas, geperste sinaasappels voor bij het ontbijt, ingemaakt citroenen en granaatappel in een frisse salade. En dat allemaal uit eigen tuin! Akkoord voor een B&B was er al dus dat was geen probleem. Uiteindelijk haakte de eigenaresse af om belasting-technische redenen?! We begrepen dat ze het alleen maar zwart wilde verhuren en dat is natuurlijk geen optie voor ons. Wie weet komt ze er nog op terug.

Tussendoor zijn er de nodige feestjes en ontmoetingen geweest. Zo hebben we Ton en Helga leren kennen van La Posada del Angel in Ojen tijdens een bierproeverij bij Trinidad in Alhaurin el Grande. En Sander en Maria van hotel Casa de las Mercedes tijdens een Hollands feestje in Málaga. Stuk voor stuk aardige, lieve en leuke mensen met dezelfde interesses. Ach, een klein beetje jaloers zijn we dan natuurlijk wel als we die prachtige hotelletjes zien, maar onze tijd komt nog wel, ons huis wacht ergens op ons. Uiteindelijk zijn we hier nog geen vier maanden en genieten we dagelijks van het mooie Spanje en het Spaanse leven. ¡Salud!

De goede week voor pasen…

5 april 2015

Spaansverlangen_ViñerosDit jaar moesten wij maar eens de Semana Santa van dichtbij meemaken. Samen met Anne & Alexander van Dos Cortados, Astrid Kloet en de mannen van Biloucha Boerboels España, Henk en Harm hebben wij ons ondergedompeld in deze passievolle traditie. Voor deze keer hebben we de auto laten staan en zijn met de bus vetrokken richting Málaga. Bij aankomst ruikt de stad naar mirre en de straten zijn glad van het kaarsvet. Oppassen want voor je het weet lig je op je snufferd, toch Astrid! De Semana Santa (de goede week voor Pasen) is in volle gang en is één van de belangrijkste christelijke gebeurtenissen van Andalusië. In deze week zijn er maar liefst 45 processies in de stad die het lijdensverhaal vertellen. De verschillende broederschappen dragen de tronos (tronen) door de smalle straten tot in de vroege ochtend. Boete doening of eer, het zal wel iets van beide zijn.

Het is een enorme drukte en naar mate de uurtjes vorderen is er geen doorkomen meer aan. Wij maar denken dat festiviteiten in Amsterdam druk zijn, peanuts! De Malaqueños wachten al uren om iets van de tronos te zien. En ben je één van de uitverkorene, dan heb je een plekje op één van de tribunes. Deze zijn overigens alleen voor inwoners van de stad die tegen betaling zijn te reserveren. De emoties lopen soms hoog op bij de Malaqueños wanneer de verschillende tronos door de straten worden gedragen. Een traan wordt hier en daar weggepinkt en de fotocamera’s maken overuren. Eigenlijk weten we niet zo goed wat we er van moeten vinden. Het is een enorm spektakel, de sfeer is bijzonder te noemen en we worden gegrepen door de passie en gedrevenheid van jong en oud. De restaurants zijn overvol en op iedere hoek van een straat is er wel iets van een kraampje met lekkers te vinden zoals gezouten amandelen. Gelukkig vangen we hier en daar beelden op van de imposante tronos die hoog boven de hoofden worden gedragen. De bombastische muziek en de puntige hoofddeksels van de Nazarenos hoor je en zie je al van ver aankomen. Door de enorme mensenmassa kunnen we helaas niet alles mee krijgen. De gezichtsuitdrukking van de dragers en de prachtige, soms kitsch-achtige details gaan meestal aan ons voorbij.

Als we de laatste bus missen omdat we gewoonweg niet door de mensenmassa heen konden komen zien we la Virgen de la Esperanza voorbij komen. Deze imposante trono is één van de zwaarste van de Semana Santa. Het gewicht blijft mystiek maar schijnt zo rond de 5.000 kilo te zijn. Er zijn zo’n kleine 260 dragers nodig om haar door de straten van Málaga te leiden. Wat een ervaring en een prachtige afsluiting van deze indrukwekkende dag! Wij pakken een taxi naar huis, maar in Málaga gaat het nog even door.

Door dit alles vergeten we bijna dat we ook nog even verhuisd zijn naar ons nieuwe appartement een berg verderop. Het huurcontract met ons vorige appartement liep af dus hebben we een nieuw onderkomen gevonden. We mogen best zeggen dat we mazzel hebben gehad en een mooie deal hebben kunnen sluiten. We zagen ons al in een grotwoning ergens in het binnenland zitten zonder airco en met slecht internet. Stiekem hopen we hier niet heel lang te zitten en iets van het B&B seizoen 2015 mee te pakken.

Feliz Pascua.

 

* foto’s: trono Viñeros

 

Integreren

15 maart 2015

SpaansVerlangen_fresasHet leven onder de Spaanse zon bevalt ons goed en is eigenlijk best ‘relax’ te noemen. Natuurlijk hebben we te maken met de Spaans papierwinkel en dat is soms even tot tien tellen maar met een glimlach en de beroemde mañana mañana lukt ons ook dat prima. De makelaars laten we niet meer los tot we ons droompaleisje hebben gevonden en om eerlijk te zijn, de Spanjaarden doen het meer dan goed ten opzichte van hun buitenlandse collega’s. We brainstormen dagelijks wel over onze bed and breakfast. De dagelijkse wandeling wordt gebruikt om het te hebben over de juiste locatie, de naam, de inrichting of hoe we het ontbijt willen serveren. Het is een mooi proces en we realiseren ons (gelukkig) vaak genoeg dat we bevoorrecht zijn om dit samen te kunnen doen.

Het leven hier is over het algemeen stukken goedkoper dan we gewend waren in Nederland en dat komt ons goed uit met ons streng gestelde maandelijkse budget. Geen dure wijnen meer voor ons. Twee euro of als we eens echt gek willen doen drie euro voor een fles mooie wijn is hier geen moeilijke opgave. We hebben al verschillende flesjes aan een test onderworpen en moeten zeggen dat er een paar bij zitten die de tong zeer aangenaam kunnen strelen. Olijfje, queso en jamon erbij… wij zijn een gelukkig mens. Wat misschien wel even wennen was is dat hier met de seizoenen mee wordt gekookt. Eigenlijk zijn wij hier een groot voorstander van en inmiddels zijn we er helemaal aangewend. De keuze is dan wat beperkter maar als het er is heeft het ook meer smaak en is het betaalbaarder. Zo genieten we al een aantal weken van heerlijk zoete aardbeien en zijn verse artisjokken in overvloed te verkrijgen. Vanavond hier maar eens een receptje op uitproberen.

Het leven hier is soms gewoon wat eenvoudiger. Geen dertig soorten muesli of twintig soorten rijst in de schappen van de supermarkt en al helemaal geen onuitspreekbare geurvarianten voor wasmiddelen en schoonmaakmiddelen. En ook al hadden we dat niet van ons zelf gedacht, we genieten er van. Vandaar dat relaxte gevoel denken we. Oké dat is natuurlijk niet voor iedereen weggelegd want de Spaanse economie is nog steeds niet wat het zou moeten zijn. Zo heeft de eigenaar waarvan wij de auto hebben gekocht de centen gebruikt om de hypotheek af te betalen en zien we dagelijks bij de supermarkt bedelaars zitten om het huishouden draaiende te houden en hebben nog steeds te veel mensen geen werk. Hopelijk brengt het nieuwe toeristen seizoen hier wat positieve beweging in. Spanje is weer helemaal hot en dat is te zien aan het stijgende aantal bezoekers de afgelopen jaren.

Wat ons is opgevallen:

  • – Er sinds januari nog maar drie dagen regen is gevallen.
  • – Er mensen met jas en handschoenen rondlopen en tegelijkertijd ook mensen in korte broek en slippers. Haha, uiteraard toeristen!
  • – Olijven uit die hele grote potten wel erg lekker zijn.
  • – De “chinees” een hele handige winkel is waar ze echt van alles verkopen wat juist niet met eten te maken heeft.
  • – Ze hier gek zijn op stempels, formulieren en heel veel papier en dit het liefst op meerdere  manieren gekopieerd willen hebben met daar weer officiële stempels op.
  • – Er geen spaarsystemen zijn bij de supermarkt. Wat een verademing en wat een tijdbesparing.
  • – De invoegstroken op de autowegen wel heel kort zijn.
  • – ‘Alles’ er mooi uit ziet onder de zon.

Huizen met potentie…

1 maart 2015

Spaansverlangen_golfJe voelt de lente in de lucht hangen en de twintig graden wordt intussen veelvuldig bereikt. De airco gaat zelfs af en toe aan in de auto. Vorige week voor het eerst vrienden uit Nederland op bezoek gehad en hebben ook wij een paar dagen de toerist uitgehangen. Ze waren geland en het kwam echt met bakken uit de hemel. Jammer om op die manier Andalusië voor het eerst te zien, maar ook hier in Spanje is het weer niet altijd stabiel en droog. Ondanks de regen, dus met paraplu in de hand, hebben we nog diezelfde middag Marbella & Puerto Banús aangedaan. Mensen kijken en vergapen aan de luxueuze jachten, auto’s en winkels. De volgende dag hebben we een mooie rit gemaakt naar ons geliefde Cádiz via Ronda, Arcos de la frontera & Jerez de la Frontera. Jamón Ibérico Bellota gegeten en uiteraard lekker sherry(fino) geproefd! Ook al waren onze vrienden hier niet zo van gecharmeerd, het was het leuk om door de bodega te lopen en de geur op te snuiven. Sherry moet je leren drinken en vaak even de kans geven.

Ook hebben we weer verschillende huizen bekeken en er was er één bij waar we allemaal vlinders van kregen. Het was een redelijk nieuw huis met mooie Spaanse sferen. Uitzichten waren fenomenaal, kamers waren zeer ruim en allen en-suite. Twee grote woonkamers waarvan één met een mooie bar met toegang tot een royaal terras en zwembad met waanzinnig uitzicht. We zagen de gasten hier al lekker genieten van al het moois. De makelaar vroeg ons wat we met zo een groot huis wilde doen. Toen we vertelde over onze B&B plannen vertrok haar gezicht duidelijk en de hakken gingen in het zand, waarom heb je dat niet van tevoren gemeld? Toen we ons verhaal hadden gedaan trok ze weer wat bij en zei ze dat er misschien toch wel mogelijkheden waren. We vroegen haar bij de eigenaar te peilen wat hij van onze plannen zou vinden. Na nog wat andere huizen gezien te hebben die niet geschikt waren hebben we de dag beëindigd met een uitstapje naar Gibraltar. Altijd weer iets aparts dat stukje Engeland in Spanje. De volgende dag belde Amanda met helaas slecht nieuws, “you are not going to believe this” maar een andere makelaar had die ochtend een deposit gestort en het huis was verhuurd. Wat een teleurstelling want het was écht een huis met potentie. De laatste uurtjes hebben we met onze vrienden doorgebracht in Málaga. Wat een heerlijke stad blijft dat toch.

Op dit moment hebben we nog twee huizen waar we potentie in zien. Beide hebben pluspunten maar ook zeker minpunten. Één ligt pal aan de golfbaan, is helemaal nieuw, grote oprijlaan, mooi zwembad, mooie plekjes om van de zon en de schaduw te genieten maar misschien iets te modern. Komen daar alleen golfers op af of ook gasten die Andalusië willen ontdekken? Het is een dure regio dus misschien mogen de kamers daar dan ook wel wat hoger in prijs? We hebben al akkoord van de eigenaar dat er een B&B in gerund mag worden. Het andere huis is veel Spaanser met een duidelijk Moorse touch, overweldigend mooie patio met fonteinen, groot zwembad, mooie tuin en uitzichten. Het probleem van dit huis is dat het in een regio ligt waar al heel veel B&B’s zijn. Nu beginnen er constant nieuwe B&B’s dus waarom zouden wij het niet doen? Toch vinden wij dit een zwaar wegend nadeel aan dit huis. Waar doe je goed aan?

We hebben in ieder geval één dilemma minder. De auto is rond. Volgende week woensdag komt hij op onze naam. Het is toch een witte Suzuki Grand Vitara geworden, zoals we hem het liefst wilde hebben. Helemaal in onze nopjes. Is al ons kritische speurwerk niet voor niets geweest, nu maar hopen dat we de goede keus hebben gemaakt.

Villa’s, auto’s & rommel

15 februari 2015

SpaansVerlangen_mercadillo_MalagaWat gaan de dagen ongelooflijk snel voorbij! We zijn best druk bezig hoor, maar het lijkt als of een uur in Spanje korter is dan in de rest van de wereld. Stress hebben we niet, daarvoor zitten we al genoeg in het Spaanse leven maar toch, we willen zoveel. In de ochtend nemen we samen de dag door met een gezond ontbijtje en checken we mail en internet, vooral nieuwsgierig naar berichten van makelaars. Ook ons sociale leven vergeten we niet. Zo zijn we laatst op bezoek geweest bij Frens & Jeroen van Villa Lorena. Een sfeervolle stadsvilla die is verbouwd tot een klein boutique hotel, vlakbij het centrum van Málaga in een prachtige wijk. Echt een plaatje om te zien en meer dan de moeite waard voor een paar daagjes Málaga stad. Een korte gezellige borrel liep al snel uit tot middennacht. Wij hoefden niet te werken de volgende dag maar dat was voor Frens & Jeroen wel anders. Sorry guys! Ook even een borrel halen bij Monique en Alex van Casa de Orange liep een beetje uit waardoor er werd besloten nog even een heerlijke tapa te eten bij Vinoteca El Descorche. Ouderwets gelachen en genoten van Spaanse bourgondische gastvrijheid. Zondag hebben we met de mannen van Villa Faboosh een bezoek gebracht aan de rommelmarkt van Málaga. Die zou je gezien moeten hebben volgens inside information? We vonden het allemaal toch een beetje, tja hoe zullen we het zeggen, gewoon rommel. De vrijmarkt op konigsdag, dan de leftovers en dan nog een graadje erger. Je komt er echter ook hele aparte dingen tegen zoals drie bosje groene asperges te koop tussen allemaal ‘antieke rommel’?! Ze doen hier écht alles om een centje bij te verdienen. Daarna naar de nieuwe haven van Málaga Muelle Uno, die overigens echt mooi is geworden, om heerlijk tapas te eten en om vervolgens “rood verbrand” eind van de middag weer naar huis te gaan.

Onze residencia is inmiddels ook voor elkaar, en daar zijn we heel blij mee! Met ons Spaans kwamen we er toch niet helemaal uit dus hebben we uiteindelijk hiervoor een hulplijn ingeschakeld. Stefania van Lieshout van Tulipán Relocations heeft ons prima door de papierwinkel heen geloodst met als resultaat het bekende groene pasje in ander halve week. Het voelt alsof je je rijbewijs hebt gehaald! Oh ja die moeten we nu ook gaan omzetten naar een Spaanse versie want als ons Nederlandse rijbewijs wordt gestolen moeten we opnieuw examen doen of heel veel ingewikkelde stappen ondernemen om een nieuwe te krijgen. Een nieuw puntje op de agenda.

We hebben intussen ook een bod gedaan op een auto maar die werd direct afgeketst. Lo Siento, no es possible! Hmmm ze doen hier geloof ik niet zo aan onderhandelen. Eigenlijk willen we hem wel heel graag hebben maar is Carlos een beetje geïrriteerd door al onze vragen van afgelopen week of speelt hij een spelletje? Online hebben we een rapport opgevraagd over de auto, hierin kun je de laatste stand van zaken zien zoals laatste keuringsdatum, geregistreerde kilometers, aantal eigenaren, schulden en meer. Alles blijkt te kloppen, misschien zijn we soms toch iets te achterdochtig na alle indianenverhalen over teruggedraaide kilometerstanden en slecht onderhoud. We hebben nu een nieuw bod gedaan, afwachten dus! We rijden nu nog in een huurauto waarvan de prijzen ook flink schommelen. Betaalde we vorige week nog € 55,- voor een week is dat nu opgelopen naar € 125,- voor een week. Vraag & aanbod zullen we maar zeggen.

Intussen hebben we ook al zeven huizen bezichtigd waarvan twee met enige potentie. Voor één van de huizen horen we maandag van de eigenaar of we er een B&B van mogen maken, bij de ander mag dat al maar er zijn eerst nog een hoop overwegingen te maken alvorens te beslissen…

 

Auto perikelen

7 februari 2015

Spaansverlangen_Gran VitaraIntussen rijden we alweer ruim een maand in een huurauto. Hoewel dit, zeker in deze tijd, helemaal niet duur is, zo’n 280,- euro per maand en volledig verzekerd, willen we toch graag een eigen auto. Intussen weten we op internet waar we auto’s kunnen vinden zoals Segundamano, Milanuncios en Autoscout24. Hier staan ook bijna alle auto’s die door garages worden aangeboden. Na wat speurwerk en onderzoek hebben we onze zinnen gezet op een Suzuki Gran Vitara. Lekker ruim, beetje stoer en hij ligt iets hoger op de weg wat ons wel praktisch lijkt in Spanje. In eerste instantie wilde we liever bij een garage kopen aangezien zij garantie geven het eerste jaar. Nu hebben we al vernomen dat we daar niet zo veel waarde aan moeten hechten en het in de praktijk dus niet veel voorstelt. Aangezien het arbeidsloon laag is hier in Spanje en de onderdelen wel betaald moeten worden, zijn de life time servicegaranties ook niet echt een wereld deal te noemen. De afgelopen week hebben we heel wat proefritjes gemaakt, 5-deurs, 3-deurs, oud en jong, er zijn verschillende types voorbij gekomen. In tegenstelling tot Nederland gaat er altijd iemand mee van de garage dus je kan niet even samen lekker een flink stuk rijden om goed te testen. Niet dat we ons laten leiden door iemand op de achterbank, maar het is meer de hoeveelheid aan benzine die je mee krijgt, de meter staat al flink in het rood voor je de weg op gaat. Ok, zo werkt het hier dus. Op papier en het eerste aanzien hadden we al een duidelijke favoriet dus sleutels in het slot en gaan… er stond meteen al een foutmelding met STOP in het rood op het dashboard, nou dat kon geen kwaad zei de garage houder. eehhummm ja vast. En die rookpluim achter ons? Dat kwam door het koude weer zei de garagehouder. Ja vast! Ok! Wil jij even rijden? Ja is goed. Oh hij start niet meer, de accu leeg! Even de startkabels halen zei de garagehouder. Waarom knippert dat AUTO lampje van de airco toch de hele tijd? Nou deze is het dus niet geworden. Die zelfde ochtend hebben we nog bij twee andere garages een proefrit gemaakt. Één leek ons redelijk alleen al ruim 150.000 km op de teller. Je hoort veel verhalen over terug gedraaide kilometerstanden dus als dat ook nog eens is gebeurd dan heeft hij misschien wel ruim 200.000 gereden. Bij de ander was er iets niet in de haak met de leeftijd. Gezien de laatste keuringsdatum klopte er iets niet. Toen we de garagehouder daarop attendeerde kregen we vage antwoorden over andere regels voor 4X4 auto’s en nog wat smoezen, Ja gladjanus, je loopt gewoon de boel te flessen. Huur auto’s en lesauto’s hebben andere keuringsregels dus is het vast een huur- of een lesauto geweest. Ja we zijn misschien niet zo technisch maar op ons achterhoofd gevallen al helemaal niet. Hier hadden we dus ook weinig vertrouwen in. Nu hebben we een auto gezien die particulier in de verkoop is. Hier hebben we intussen een proefrit mee gemaakt en het voelt allemaal goed, echt een top auto. Maandag krijgen we alle papieren in te zien en het kenteken wordt gecheckt op schulden en alle andere zaken die eventueel een aankoop in de weg zouden kunnen staan. Carlos, de eigenaar, was erg trots dat de auto start zonder de sleutel in het contact te steken. We hadden hem liever in wit gehad. Dat hij nu zwart is nemen we dan maar voor lief, je kan niet alles hebben. Heet in de zomer? Ja vast, maar met 35 graden op de thermometer is een witte ook een oven. Grote kans dat deze het wordt.

 

Volg

Ontvang elk nieuw bericht direct in je inbox.

Doe mee met 95 andere volgers

%d bloggers op de volgende wijze: