Skip to content

Reactie op het eindbod…

2 augustus 2015

SpaansVerlangen_roller_coasterEen roller-coaster, zo kunnen we de afgelopen weken wel het beste verwoorden. In onze laatste blog hadden we het er al over dat een balletje soms raar kan rollen! Nou het rolde als een malle de afgelopen maand, van links naar rechts, van de berg naar zee en met een vreemde kronkel weer terug.

Jammer genoeg rolde het uiteindelijk niet onze kant op en is het eindbod niet geaccepteerd. Een hot-line met de makelaar en een laatste afspraak met de eigenaren heeft het niet tot een akkoord kunnen komen. Laten we eerlijk zijn, er was al niet heel veel vertrouwen op een goede afloop gezien de onenigheid tussen moeder en zoon maar er was hoop, hoop op een kleine kans dat het toch zou lukken. Zelfs de makelaar stond met klapperende oren en enorme grote ogen te kijken toen de eigenaren een nee gaven tegen ons laatst aangepaste voorstel. Een elf maanden contract, welke niet meer wettelijk is in Spanje, brengt een te groot risico met zich mee gezien de investering die gedaan moet worden waarbij het pand ook nog eens te koop bleef staan. Ja, dan houdt het in alle redelijkheid op een gegeven moment gewoon op. Een teleurstelling, ja enorm want dit was een topper en paste écht bij ons. We hebben ons dan ook écht wel even een avondje bezat met een goede Vino en dat heeft de Spaanse makelaar ook vast gedaan. Want wat heeft hij er ook veel tijd en energie ingestoken, dat verdiend een compliment. Oké we hebben er veel van geleerd, we zijn wijzer geworden en weten nu ook weer ietsje meer over de manier van zaken doen in Spanje. Dit laatste is overigens geen onprettige ervaring. Er wordt veelal de tijd genomen om elkaar beter te leren kennen waarbij er goed gezorgd wordt voor de innerlijke mens.

Gelukkig liggen er nog wat ijzers in het vuur en gaan we vrolijk verder met de zoektocht want ergens wacht het op ons… ons Spaans pareltje.

Het eindbod is gedaan…

5 juli 2015

SpaansVerlangen_message_in_a_bottleDeze week wonen we alweer een half jaar in het mooie Spanje. De afgelopen maanden hebben we veel bezoek gehad van familie en vrienden. Gisteren zijn de laatsten weer naar Nederland vertrokken en gaan wij onze eerste zomer als resident beleven in Andalusië.

Met een ventilator is het tot nu toe goed te doen en ook het grote zwembad, welke nu eindelijk open is, zorgt voor de nodige verkoeling. Tussen alle bezoeken, afspraken en etentjes door zijn we natuurlijk druk bezig geweest met het vinden van het juiste huis voor onze Bed & Breakfast. Twee maanden geleden vonden wij het huis waarbij we beide kippenvel kregen. We keken elkaar aan… twee zielen, een gedachte. Dit zou het wel eens kunnen gaan worden, sterker nog, dit gaat het worden. Het huis in Authentiek Andalusian stijl met mooie royale gastenkamers heeft veel potentie. De prachtige patio met uitzicht op zee en de bergen is het centrale punt. Een groot zwembad gelegen in een prachtige tuin met veel gras en mooie beplanting geeft je het gevoel van het goede buiten leven. En dat alles ook nog eens op loopafstand van het strand, WOW!

Aangezien de vorige huurders er net uit waren wilde de eigenaresse het eerst nog wat verder opknappen. Ze nodigde ons uit om een week later het voor een tweede keer te bezichtiging. Uren hebben we gepraat over onze ideeën en plannen. Er werden prijsafspraken gemaakt en ook de huurtermijn werd besproken. Ook het plaatsen van airconditioning en wat modernisering hier en daar was geen probleem. Met wat water bij de vino van beide kanten kwamen we tot een gentleman’s agreement. Zou het er dan nu toch van gaan komen. Oké het is niet de meest handige tijd om te beginnen, maar een pareltje als deze laten we niet liggen om die reden. De Spaanse eigenaresse leek inmiddels erg betrouwbaar en ook wij hadden een goede indruk bij haar achter gelaten en ze wilde dan ook graag zaken met ons doen. Wij waren intussen al druk aan het nadenken over de inrichting, hadden onze advocaat al wat vooronderzoek laten doen en de eerste gesprekken over de B&B licentie waren ook al gedaan. Een week later kregen we een telefoontje van de makelaar dat de zoon, welke ook mede eigenaar is, toch niet langer dan 11 maanden wil verhuren en dat ook de prijs weer omhoog gaat naar de oorspronkelijke vraagprijs. Een 11 maanden contract is voor ons geen optie want daar kan je geen business mee opbouwen. Prijsverhoging?… we hadden toch een deal! Ja we weten het, het is Spanje en dan is niets zeker. Pas als het contract getekend is heb je een deal. Natuurlijk waren we erg teleurgesteld en dat is dan wel heel zachtjes uitgedrukt! Hoe graag we het ook willen, voor sommige zaken moet je bij je standpunt blijven anders staan we volgend jaar alweer op straat en dat is natuurlijk ook niet de bedoeling. Moeder en zoon liggen niet op één lijn, dat is inmiddels wel duidelijk na weken van dagelijks contact en onderhandeling. De zoon woont in Zwitserland, moeder in Spanje, de één wil dit en de ander dat, het is nogal gecompliceerd. Tja, daar kunnen we niet zoveel mee. Wij hebben besloten een eindbod neer te leggen en wachten af wat hier uit gaat komen. Ook al verwachten we er niet veel van kan het balletjes soms heel raar rollen. Fingers crossed.

 

Oppassen aan de Costa Del Sol

17 mei 2015

spaansverlangen_diefUren brengen we door achter de computer en vele kilometers worden er gereden met als doel het vinden van het perfecte huis en eerder ook onze auto. Internet is reuze handig om te zoeken wat je nodig hebt maar je moet erg opletten of je niet wordt opgelicht.

Met de auto ondervonden we dit ook. Goh deze auto lijkt mooi geprijsd te zijn, moet je kijken! Oh zeker! Even een mailtje sturen voor extra informatie. De eigenaar reageert terug; ja hoor de auto is nog beschikbaar. Helaas zit ik nu in Ierland. Dat is jammer. De “eigenaar” gaat verder; ik kom voorlopig niet naar Spanje, maar als jullie nu de helft overmaken laat ik de auto naar Spanje verschepen. Ik heb daar wel een vriend die jullie dan de auto laat zien! Mocht het niets voor jullie zijn dan stort ik het bedrag weer terug. Ja hoor, geloof je het zelf!! Daar gaan we natuurlijk niet op in. Dat we uiteindelijk toch nog een miskoop hebben gedaan na al dat speur en zoekwerk bij onze uiteindelijke keuze is weer een ander verhaal. Intussen hebben we een slimme deal weten te sluiten en rijden we nu inmiddels in onze tweede auto die helemaal top is. Helemaal blij, hier zijn we van plan jaren mee te doen.

Op de huizensites is het ook oppassen geblazen. Veel huizen komen bij meerdere makelaars voor. Heb je niet de hoofdmakelaar dan is de commissie vaak hoger omdat je eigenlijk twee makelaars hebt. De tweede makelaar moet weer commissie aan de eerste makelaar betalen en dat betaal je als huurder dus. Soms komen er de mooiste villa’s voorbij voor spotprijzen. Daar hoef je niet eens op in te gaan want je weet dat, dat te mooi is om waar te zijn. Soms twijfel je toch: Kijk! Dit huis is mooi! De prijs is heel redelijk te noemen en het zou kunnen. Toch maar eens contact opnemen. Ja hoor het huis is nog beschikbaar. Als u nu een maand huur betaald dan reserveren we het voor u. Uhhh we willen het graag eerst zien, kan dat? Nou als u in ieder geval één maand huur betaald dan houden we het voor u vast. Mocht het niet zijn wat u er van gehoopt had dan krijgt u het geld gewoon weer terug. Jaja, ook dat riekt naar oplichting en doen we dus maar niet.

Eind van de maand gaan we in ieder geval weer een huis bezichtigen wat er op zich goed uit ziet en goed voelt. Dit gaan we ook via een makelaar bezichtigen. Uiteindelijk hebben we het huis ook op een website van de eigenaar gevonden. Laten we eens bellen en kijken wat er gebeurd. Ja Het huis komt eind van de maand beschikbaar zegt de vriendelijke dame maar eind van de maand komen er ook al Nederlanders kijken. Dat zijn wij dus maar dat weet zij niet! De prijs wil ze eerst niet zeggen. Kom maar kijken, na aandringen noemt ze toch een richtprijs, deze is echter wel hoger dan de prijs die de makelaar ons heeft verteld. Onderhandelen bij huurprijzen is heel gebruikelijk blijkt. Eerst maar eens kijken, dan zien we wel weer verder.

Ondertussen vermaken we ons opperbest. Er zijn vriendinnen langs geweest en zo nu en dan bezoeken we iemand die ons via Facebook uitnodigt om kennis te maken. Altijd leuk. Zo zijn we laatst bij Casa Suenos geweest, een prachtige Bed & Breakfast in Mijas Valtocado. Mooie ruime kamers en prachtige uitzichten over de bergen en de kust. Leuk Chantal & Frank en dochter Chiara te ontmoeten en hun verhalen te horen over de emigratie.

Huizen met potentie

1 mei 2015

Spaansverlangen_golfDe parasol moet inmiddels alweer veelvuldig uitgeklapt worden en de temperaturen reiken naar de dertig graden. Gestaag gaat onze zoektocht door en met onze wensen is dat nog helemaal niet zo makkelijk. Te kritisch, nee hoor. Wij willen onze gasten iets goeds bieden, iets wat bij ons past, iets waar we trots op zijn en dat heeft gewoon z’n tijd nodig.

Pareltjes liggen nu eenmaal niet voor het oprapen. Tientallen makelaars zijn inmiddels gecontacteerd en met de naderende zomer wordt het aanbod er niet groter op en gaan de prijzen omhoog. Er zijn tot nu toe twee huizen geweest waar ons hart sneller van ging kloppen en waarvan de prijs ook redelijk te noemen was. Één huis lag pal aan de golfbaan. Dat roept natuurlijk vragen op als: komen daar alleen maar golfers?, zijn dat leuke mensen of allemaal te chique voor ons?, Wat weten we zelf van Golf? (nou niet veel), komen mensen ook voor andere bezienswaardigheden helemaal naar ons of missen we deze categorie? Toch vonden we het bijzonder genoeg om ons hierin verder te verdiepen. De regio hebben we uitgekamd en na een tweede bezichtiging zijn we aan de slag gegaan met de plattegronden. Direct begonnen met het intekenen van de gastenkamers die al snel aan de ‘kleine’ kant bleken te zijn voor een luxe Bed & Breakfast. Hierdoor kunnen we de gewenste kamerprijs niet garanderen en paste het geheel niet in ons businessplan. Na lang beraad hebben we de makelaar laten weten er niet mee verder te gaan.

We hadden ook nog een tweede huis op ons lijstje staan. Deze hadden we on hold gezet omdat het in een regio ligt met veel concurrentie. Het huis bleef toch maar in onze gedachte zitten dus vonden wij dat een teken om er iets mee te doen. Na een tweede bezichtiging vonden we het huis nog mooier en mogen we toch wel spreken van enige verliefdheid. We zagen de gasten al binnen komen en heerlijk vertoeven aan het mooie zwembad en de prachtige tuin met allerlei fruitbomen. Genieten van verse vijgen met Spaanse kaas, geperste sinaasappels voor bij het ontbijt, ingemaakt citroenen en granaatappel in een frisse salade. En dat allemaal uit eigen tuin! Akkoord voor een B&B was er al dus dat was geen probleem. Uiteindelijk haakte de eigenaresse af om belasting-technische redenen?! We begrepen dat ze het alleen maar zwart wilde verhuren en dat is natuurlijk geen optie voor ons. Wie weet komt ze er nog op terug.

Tussendoor zijn er de nodige feestjes en ontmoetingen geweest. Zo hebben we Ton en Helga leren kennen van La Posada del Angel in Ojen tijdens een bierproeverij bij Trinidad in Alhaurin el Grande. En Sander en Maria van hotel Casa de las Mercedes tijdens een Hollands feestje in Málaga. Stuk voor stuk aardige, lieve en leuke mensen met dezelfde interesses. Ach, een klein beetje jaloers zijn we dan natuurlijk wel als we die prachtige hotelletjes zien, maar onze tijd komt nog wel, ons huis wacht ergens op ons. Uiteindelijk zijn we hier nog geen vier maanden en genieten we dagelijks van het mooie Spanje en het Spaanse leven. ¡Salud!

De goede week voor pasen…

5 april 2015

Spaansverlangen_ViñerosDit jaar moesten wij maar eens de Semana Santa van dichtbij meemaken. Samen met Anne & Alexander van Dos Cortados, Astrid Kloet en de mannen van Biloucha Boerboels España, Henk en Harm hebben wij ons ondergedompeld in deze passievolle traditie.

Voor deze keer hebben we de auto laten staan en zijn met de bus vetrokken richting Málaga. Bij aankomst ruikt de stad naar mirre en de straten zijn glad van het kaarsvet. Oppassen want voor je het weet lig je op je snufferd, toch Astrid! De Semana Santa (de goede week voor Pasen) is in volle gang en is één van de belangrijkste christelijke gebeurtenissen van Andalusië. In deze week zijn er maar liefst 45 processies in de stad die het lijdensverhaal vertellen. De verschillende broederschappen dragen de tronos (tronen) door de smalle straten tot in de vroege ochtend. Boete doening of eer, het zal wel iets van beide zijn.

Het is een enorme drukte en naar mate de uurtjes vorderen is er geen doorkomen meer aan. Wij maar denken dat festiviteiten in Amsterdam druk zijn, peanuts! De Malaqueños wachten al uren om iets van de tronos te zien. En ben je één van de uitverkorene, dan heb je een plekje op één van de tribunes. Deze zijn overigens alleen voor inwoners van de stad die tegen betaling zijn te reserveren. De emoties lopen soms hoog op bij de Malaqueños wanneer de verschillende tronos door de straten worden gedragen. Een traan wordt hier en daar weggepinkt en de fotocamera’s maken overuren. Eigenlijk weten we niet zo goed wat we er van moeten vinden. Het is een enorm spektakel, de sfeer is bijzonder te noemen en we worden gegrepen door de passie en gedrevenheid van jong en oud. De restaurants zijn overvol en op iedere hoek van een straat is er wel iets van een kraampje met lekkers te vinden zoals gezouten amandelen. Gelukkig vangen we hier en daar beelden op van de imposante tronos die hoog boven de hoofden worden gedragen. De bombastische muziek en de puntige hoofddeksels van de Nazarenos hoor je en zie je al van ver aankomen. Door de enorme mensenmassa kunnen we helaas niet alles mee krijgen. De gezichtsuitdrukking van de dragers en de prachtige, soms kitsch-achtige details gaan meestal aan ons voorbij.

Als we de laatste bus missen omdat we gewoonweg niet door de mensenmassa heen konden komen zien we la Virgen de la Esperanza voorbij komen. Deze imposante trono is één van de zwaarste van de Semana Santa. Het gewicht blijft mystiek maar schijnt zo rond de 5.000 kilo te zijn. Er zijn zo’n kleine 260 dragers nodig om haar door de straten van Málaga te leiden. Wat een ervaring en een prachtige afsluiting van deze indrukwekkende dag! Wij pakken een taxi naar huis, maar in Málaga gaat het nog even door.

Door dit alles vergeten we bijna dat we ook nog even verhuisd zijn naar ons nieuwe appartement een berg verderop. Het huurcontract met ons vorige appartement liep af dus hebben we een nieuw onderkomen gevonden. We mogen best zeggen dat we mazzel hebben gehad en een mooie deal hebben kunnen sluiten. We zagen ons al in een grotwoning ergens in het binnenland zitten zonder airco en met slecht internet. Stiekem hopen we hier niet heel lang te zitten en iets van het B&B seizoen 2015 mee te pakken.

Feliz Pascua.

 

* foto’s: trono Viñeros

 

Integreren

15 maart 2015

SpaansVerlangen_fresasHet leven onder de Spaanse zon bevalt ons goed en is eigenlijk best ‘relax’ te noemen. Natuurlijk hebben we te maken met de Spaans papierwinkel en dat is soms even tot tien tellen maar met een glimlach en de beroemde mañana mañana lukt ons ook dat prima.

De makelaars laten we niet meer los tot we ons droompaleisje hebben gevonden en om eerlijk te zijn, de Spanjaarden doen het meer dan goed ten opzichte van hun buitenlandse collega’s. We brainstormen dagelijks wel over onze bed and breakfast. De dagelijkse wandeling wordt gebruikt om het te hebben over de juiste locatie, de naam, de inrichting of hoe we het ontbijt willen serveren. Het is een mooi proces en we realiseren ons (gelukkig) vaak genoeg dat we bevoorrecht zijn om dit samen te kunnen doen.

Het leven hier is over het algemeen stukken goedkoper dan we gewend waren in Nederland en dat komt ons goed uit met ons streng gestelde maandelijkse budget. Geen dure wijnen meer voor ons. Twee euro of als we eens echt gek willen doen drie euro voor een fles mooie wijn is hier geen moeilijke opgave. We hebben al verschillende flesjes aan een test onderworpen en moeten zeggen dat er een paar bij zitten die de tong zeer aangenaam kunnen strelen. Olijfje, queso en jamon erbij… wij zijn een gelukkig mens. Wat misschien wel even wennen was is dat hier met de seizoenen mee wordt gekookt. Eigenlijk zijn wij hier een groot voorstander van en inmiddels zijn we er helemaal aangewend. De keuze is dan wat beperkter maar als het er is heeft het ook meer smaak en is het betaalbaarder. Zo genieten we al een aantal weken van heerlijk zoete aardbeien en zijn verse artisjokken in overvloed te verkrijgen. Vanavond hier maar eens een receptje op uitproberen.

Het leven hier is soms gewoon wat eenvoudiger. Geen dertig soorten muesli of twintig soorten rijst in de schappen van de supermarkt en al helemaal geen onuitspreekbare geurvarianten voor wasmiddelen en schoonmaakmiddelen. En ook al hadden we dat niet van ons zelf gedacht, we genieten er van. Vandaar dat relaxte gevoel denken we. Oké dat is natuurlijk niet voor iedereen weggelegd want de Spaanse economie is nog steeds niet wat het zou moeten zijn. Zo heeft de eigenaar waarvan wij de auto hebben gekocht de centen gebruikt om de hypotheek af te betalen en zien we dagelijks bij de supermarkt bedelaars zitten om het huishouden draaiende te houden en hebben nog steeds te veel mensen geen werk. Hopelijk brengt het nieuwe toeristen seizoen hier wat positieve beweging in. Spanje is weer helemaal hot en dat is te zien aan het stijgende aantal bezoekers de afgelopen jaren.

Wat ons is opgevallen:

  • – Er sinds januari nog maar drie dagen regen is gevallen.
  • – Er mensen met jas en handschoenen rondlopen en tegelijkertijd ook mensen in korte broek en slippers. Haha, uiteraard toeristen!
  • – Olijven uit die hele grote potten wel erg lekker zijn.
  • – De “chinees” een hele handige winkel is waar ze echt van alles verkopen wat juist niet met eten te maken heeft.
  • – Ze hier gek zijn op stempels, formulieren en heel veel papier en dit het liefst op meerdere  manieren gekopieerd willen hebben met daar weer officiële stempels op.
  • – Er geen spaarsystemen zijn bij de supermarkt. Wat een verademing en wat een tijdbesparing.
  • – De invoegstroken op de autowegen wel heel kort zijn.
  • – ‘Alles’ er mooi uit ziet onder de zon.

De lente hangt in de lucht…

1 maart 2015

Spaansverlangen_golfJe voelt de lente in de lucht hangen en de twintig graden wordt intussen veelvuldig bereikt. De airco gaat zelfs af en toe aan in de auto. Vorige week voor het eerst vrienden uit Nederland op bezoek gehad en hebben ook wij een paar dagen de toerist uitgehangen.

Ze waren geland en het kwam echt met bakken uit de hemel. Jammer om op die manier Andalusië voor het eerst te zien, maar ook hier in Spanje is het weer niet altijd stabiel en droog. Ondanks de regen, dus met paraplu in de hand, hebben we nog diezelfde middag Marbella & Puerto Banús aangedaan. Mensen kijken en vergapen aan de luxueuze jachten, auto’s en winkels. De volgende dag hebben we een mooie rit gemaakt naar ons geliefde Cádiz via Ronda, Arcos de la frontera & Jerez de la Frontera. Jamón Ibérico Bellota gegeten en uiteraard lekker sherry(fino) geproefd! Ook al waren onze vrienden hier niet zo van gecharmeerd, het was het leuk om door de bodega te lopen en de geur op te snuiven. Sherry moet je leren drinken en vaak even de kans geven.

Ook hebben we weer verschillende huizen bekeken en er was er één bij waar we allemaal vlinders van kregen. Het was een redelijk nieuw huis met mooie Spaanse sferen. Uitzichten waren fenomenaal, kamers waren zeer ruim en allen en-suite. Twee grote woonkamers waarvan één met een mooie bar met toegang tot een royaal terras en zwembad met waanzinnig uitzicht. We zagen de gasten hier al lekker genieten van al het moois. De makelaar vroeg ons wat we met zo een groot huis wilde doen. Toen we vertelde over onze B&B plannen vertrok haar gezicht duidelijk en de hakken gingen in het zand, waarom heb je dat niet van tevoren gemeld? Toen we ons verhaal hadden gedaan trok ze weer wat bij en zei ze dat er misschien toch wel mogelijkheden waren. We vroegen haar bij de eigenaar te peilen wat hij van onze plannen zou vinden. Na nog wat andere huizen gezien te hebben die niet geschikt waren hebben we de dag beëindigd met een uitstapje naar Gibraltar. Altijd weer iets aparts dat stukje Engeland in Spanje. De volgende dag belde Amanda met helaas slecht nieuws, “you are not going to believe this” maar een andere makelaar had die ochtend een deposit gestort en het huis was verhuurd. Wat een teleurstelling want het was écht een huis met potentie. De laatste uurtjes hebben we met onze vrienden doorgebracht in Málaga. Wat een heerlijke stad blijft dat toch.

Op dit moment hebben we nog twee huizen waar we potentie in zien. Beide hebben pluspunten maar ook zeker minpunten. Één ligt pal aan de golfbaan, is helemaal nieuw, grote oprijlaan, mooi zwembad, mooie plekjes om van de zon en de schaduw te genieten maar misschien iets te modern. Komen daar alleen golfers op af of ook gasten die Andalusië willen ontdekken? Het is een dure regio dus misschien mogen de kamers daar dan ook wel wat hoger in prijs? We hebben al akkoord van de eigenaar dat er een B&B in gerund mag worden. Het andere huis is veel Spaanser met een duidelijk Moorse touch, overweldigend mooie patio met fonteinen, groot zwembad, mooie tuin en uitzichten. Het probleem van dit huis is dat het in een regio ligt waar al heel veel B&B’s zijn. Nu beginnen er constant nieuwe B&B’s dus waarom zouden wij het niet doen? Toch vinden wij dit een zwaar wegend nadeel aan dit huis. Waar doe je goed aan?

We hebben in ieder geval één dilemma minder. De auto is rond. Volgende week woensdag komt hij op onze naam. Het is toch een witte Suzuki Grand Vitara geworden, zoals we hem het liefst wilde hebben. Helemaal in onze nopjes. Is al ons kritische speurwerk niet voor niets geweest, nu maar hopen dat we de goede keus hebben gemaakt.

Volg

Ontvang elk nieuw bericht direct in je inbox.

Doe mee met 102 andere volgers

%d bloggers op de volgende wijze: