Skip to content

De zoektocht is ten einde…

19 oktober 2015

SpaansVerlangen_mountain_topNa jaren van dromen en plannen smeden komt er een einde aan onze zoektocht. De afgelopen maanden en vooral de laatste weken zijn erg spannend geweest. De adrenaline stroomde als een gek, zou het dan nu toch echt gaan gebeuren! We kunnen het bijna niet geloven.

Dit jaar zijn we meerdere keren serieus met een huis bezig geweest, maar goede afspraken maken met eigenaren blijkt in de praktijk vaak erg lastig. Huren kan vaak niet langer dan 11 maanden. Een B&B? Nee daar willen eigenaren niet aan meewerken. Vaak stonden huizen te koop en daar moesten we dan ook rekening mee houden en het ontvangen van een factuur was vaak al helemaal niet bespreekbaar. Hoge huurprijzen die gewoon niet terug te verdienen zijn, bouwvallen waar je een vermogen aan kwijt bent om er iets van te maken, locaties die prachtig zijn maar toch wel erg afgelegen of onbereikbaar, allemaal zaken tegen gekomen zijn tijdens onze zoektocht. We wisten van te voren dat we geduld moesten hebben en in Spanje al helemaal, maar soms was dat best moeilijk op te brengen.

Dit huis, of beter gezegd villa, is een aantal maanden geleden op ons pad gekomen. En ja het was een villa met potentie. Het had bijna alles wat we op ons wensenlijstje hadden staan en belangrijker nog, we voelde ons er thuis. De eerste gesprekken waren erg positief en al snel werden er knopen doorgehakt. Dat voelt goed, er zit schot in de zaak dachten we. De verfijning van het contract nam wat meer tijd in beslag en natuurlijk waren er pittige gesprekken en discussies over bepaalde zaken. Jammer dat de eigenaar drie weken op vakantie ging begin september, alle gesprekken en onderhandelingen lagen stil. En ook na terugkomst van de eigenaar heeft het nog twee weken stil gelegen voordat de gesprekken weer werden hervat. Vorige week zijn de laatste puntjes op de i gezet en onze advocaat ging er nog één keer kritisch doorheen. Afgelopen donderdag kregen we bericht van de eigenaar dat er voor half elf bericht moest komen van onze advocaat aangezien de eigenaar drie weken naar Amerika ging voor zaken Nee, toch!! Niet weer drie weken wachten voordat er getekend kan worden. De spanning liep op, maar uiteindelijk om elf uur gaf onze advocaat groen licht, dit was te laat maar het contract kon uiteindelijk nog op het vliegveld ondertekend worden door de eigenaar. Wij zouden deze dan later die dag ondertekenen in de villa. Een hele delegatie was aanwezig, wachtend op de documenten die onderweg waren van het vliegveld naar de villa.
Oh daar gaat iemands telefoon! De persoon die de getekende documenten van het vliegveld zou komen afgeven is in een ernstig auto ongeluk verzeild geraakt en werd op het moment geopereerd. NEE? Dit geloof je toch niet… is dit echt! Klopt alles wel? Je gaat toch twijfelen en voelt je in de zoveelste aflevering van Ik Vertrek zitten. Met spijtbetuigingen moest het ondertekenen toch weer worden verplaatst. Nadat er nog twee keer geschoven is met het tijdstip van ondertekenen kunnen we zeggen dat vandaag uiteindelijk het contract is ondertekend en wij per november de trotse huurders zijn van een prachtige villa in het mooie Andalusië. We zijn helemaal blij, blij en euforisch want was is ons geduld op de proef gesteld, maar het is niet voor niets geweest! Binnenkort meer natuurlijk maar nu eerst Cava…… heel veel Cava!!!….
Advertenties

Hoogspanning…..!

16 oktober 2015

Spaansverlangen_hoogspanningHet is alweer een tijdje stil op onze blog maar we hebben zeker niet stil gezeten. De herfst is ingetreden en ook wij hebben de eerste regenachtige dag achter de rug sinds maart. Best wel even lekker verfrissend.

Dit is alweer onze tiende maand in Spanje en wat is er een hoop gebeurd. We hadden natuurlijk rekening gehouden met allerlei zaken die tegen zouden zitten, vooral als je afspraken probeert te maken. Het mañana mañana gevoel hebben we vaak aan den lijve ondervonden. Alle tegenslagen zijn weer leerzaam en maken je sterker voor de volgende ronde. Op dit moment zitten we weer in zo’n ronde en lijkt het er op dat het contract voor het te huren pand de goede richting op gaat. Dit pand is uiteindelijk via via op ons pad gekomen. Het contract is grondig besproken door advocaten en het ziet er goed uit. Grote punten zoals huurprijs, termijn, rechten en plichten, meubilair en opzeggingen zijn rond, het gaat nu echt nog maar om de puntjes op de i. Één dezer dagen hopen wij dan ook een goed en getekend contract in handen te hebben waarbij onze lang gekoesterde wens in vervulling kan gaan. Maar het blijft Spanje en je moet altijd een slag om de arm houden. Nog heel even geduld dus!

Reactie op het eindbod…

2 augustus 2015

silhouette of a roller coaster at  sunset, after a sunny dayEen roller-coaster, zo kunnen we de afgelopen weken wel het beste verwoorden. In onze laatste blog hadden we het er al over dat een balletje soms raar kan rollen! Nou het rolde als een malle de afgelopen maand, van links naar rechts, van de berg naar zee en met een vreemde kronkel weer terug.

Jammer genoeg rolde het uiteindelijk niet onze kant op en is het eindbod niet geaccepteerd. Een hot-line met de makelaar en een laatste afspraak met de eigenaren heeft het niet tot een akkoord kunnen komen. Laten we eerlijk zijn, er was al niet heel veel vertrouwen op een goede afloop gezien de onenigheid tussen moeder en zoon maar er was hoop, hoop op een kleine kans dat het toch zou lukken. Zelfs de makelaar stond met klapperende oren en enorme grote ogen te kijken toen de eigenaren een nee gaven tegen ons laatst aangepaste voorstel. Een elf maanden contract, welke niet meer wettelijk is in Spanje, brengt een te groot risico met zich mee gezien de investering die gedaan moet worden waarbij het pand ook nog eens te koop bleef staan. Ja, dan houdt het in alle redelijkheid op een gegeven moment gewoon op. Een teleurstelling, ja enorm want dit was een topper en paste écht bij ons. We hebben ons dan ook écht wel even een avondje bezat met een goede Vino en dat heeft de Spaanse makelaar ook vast gedaan. Want wat heeft hij er ook veel tijd en energie ingestoken, dat verdiend een compliment. Oké we hebben er veel van geleerd, we zijn wijzer geworden en weten nu ook weer ietsje meer over de manier van zaken doen in Spanje. Dit laatste is overigens geen onprettige ervaring. Er wordt veelal de tijd genomen om elkaar beter te leren kennen waarbij er goed gezorgd wordt voor de innerlijke mens.

Gelukkig liggen er nog wat ijzers in het vuur en gaan we vrolijk verder met de zoektocht want ergens wacht het op ons… ons Spaans pareltje.

Het eindbod is gedaan…

5 juli 2015

SpaansVerlangen_message_in_a_bottleDeze week wonen we alweer een half jaar in het mooie Spanje. De afgelopen maanden hebben we veel bezoek gehad van familie en vrienden. Gisteren zijn de laatsten weer naar Nederland vertrokken en gaan wij onze eerste zomer als resident beleven in Andalusië.

Met een ventilator is het tot nu toe goed te doen en ook het grote zwembad, welke nu eindelijk open is, zorgt voor de nodige verkoeling. Tussen alle bezoeken, afspraken en etentjes door zijn we natuurlijk druk bezig geweest met het vinden van het juiste huis voor onze Bed & Breakfast. Twee maanden geleden vonden wij het huis waarbij we beide kippenvel kregen. We keken elkaar aan… twee zielen, een gedachte. Dit zou het wel eens kunnen gaan worden, sterker nog, dit gaat het worden. Het huis in Authentiek Andalusian stijl met mooie royale gastenkamers heeft veel potentie. De prachtige patio met uitzicht op zee en de bergen is het centrale punt. Een groot zwembad gelegen in een prachtige tuin met veel gras en mooie beplanting geeft je het gevoel van het goede buiten leven. En dat alles ook nog eens op loopafstand van het strand, WOW!

Aangezien de vorige huurders er net uit waren wilde de eigenaresse het eerst nog wat verder opknappen. Ze nodigde ons uit om een week later het voor een tweede keer te bezichtiging. Uren hebben we gepraat over onze ideeën en plannen. Er werden prijsafspraken gemaakt en ook de huurtermijn werd besproken. Ook het plaatsen van airconditioning en wat modernisering hier en daar was geen probleem. Met wat water bij de vino van beide kanten kwamen we tot een gentleman’s agreement. Zou het er dan nu toch van gaan komen. Oké het is niet de meest handige tijd om te beginnen, maar een pareltje als deze laten we niet liggen om die reden. De Spaanse eigenaresse leek inmiddels erg betrouwbaar en ook wij hadden een goede indruk bij haar achter gelaten en ze wilde dan ook graag zaken met ons doen. Wij waren intussen al druk aan het nadenken over de inrichting, hadden onze advocaat al wat vooronderzoek laten doen en de eerste gesprekken over de B&B licentie waren ook al gedaan. Een week later kregen we een telefoontje van de makelaar dat de zoon, welke ook mede eigenaar is, toch niet langer dan 11 maanden wil verhuren en dat ook de prijs weer omhoog gaat naar de oorspronkelijke vraagprijs. Een 11 maanden contract is voor ons geen optie want daar kan je geen business mee opbouwen. Prijsverhoging?… we hadden toch een deal! Ja we weten het, het is Spanje en dan is niets zeker. Pas als het contract getekend is heb je een deal. Natuurlijk waren we erg teleurgesteld en dat is dan wel heel zachtjes uitgedrukt! Hoe graag we het ook willen, voor sommige zaken moet je bij je standpunt blijven anders staan we volgend jaar alweer op straat en dat is natuurlijk ook niet de bedoeling. Moeder en zoon liggen niet op één lijn, dat is inmiddels wel duidelijk na weken van dagelijks contact en onderhandeling. De zoon woont in Zwitserland, moeder in Spanje, de één wil dit en de ander dat, het is nogal gecompliceerd. Tja, daar kunnen we niet zoveel mee. Wij hebben besloten een eindbod neer te leggen en wachten af wat hier uit gaat komen. Ook al verwachten we er niet veel van kan het balletjes soms heel raar rollen. Fingers crossed.

 

Oppassen aan de Costa Del Sol

17 mei 2015

spaansverlangen_diefUren brengen we door achter de computer en vele kilometers worden er gereden met als doel het vinden van het perfecte huis en eerder ook onze auto. Internet is reuze handig om te zoeken wat je nodig hebt maar je moet erg opletten of je niet wordt opgelicht.

Met de auto ondervonden we dit ook. Goh deze auto lijkt mooi geprijsd te zijn, moet je kijken! Oh zeker! Even een mailtje sturen voor extra informatie. De eigenaar reageert terug; ja hoor de auto is nog beschikbaar. Helaas zit ik nu in Ierland. Dat is jammer. De “eigenaar” gaat verder; ik kom voorlopig niet naar Spanje, maar als jullie nu de helft overmaken laat ik de auto naar Spanje verschepen. Ik heb daar wel een vriend die jullie dan de auto laat zien! Mocht het niets voor jullie zijn dan stort ik het bedrag weer terug. Ja hoor, geloof je het zelf!! Daar gaan we natuurlijk niet op in. Dat we uiteindelijk toch nog een miskoop hebben gedaan na al dat speur en zoekwerk bij onze uiteindelijke keuze is weer een ander verhaal. Intussen hebben we een slimme deal weten te sluiten en rijden we nu inmiddels in onze tweede auto die helemaal top is. Helemaal blij, hier zijn we van plan jaren mee te doen.

Op de huizensites is het ook oppassen geblazen. Veel huizen komen bij meerdere makelaars voor. Heb je niet de hoofdmakelaar dan is de commissie vaak hoger omdat je eigenlijk twee makelaars hebt. De tweede makelaar moet weer commissie aan de eerste makelaar betalen en dat betaal je als huurder dus. Soms komen er de mooiste villa’s voorbij voor spotprijzen. Daar hoef je niet eens op in te gaan want je weet dat, dat te mooi is om waar te zijn. Soms twijfel je toch: Kijk! Dit huis is mooi! De prijs is heel redelijk te noemen en het zou kunnen. Toch maar eens contact opnemen. Ja hoor het huis is nog beschikbaar. Als u nu een maand huur betaald dan reserveren we het voor u. Uhhh we willen het graag eerst zien, kan dat? Nou als u in ieder geval één maand huur betaald dan houden we het voor u vast. Mocht het niet zijn wat u er van gehoopt had dan krijgt u het geld gewoon weer terug. Jaja, ook dat riekt naar oplichting en doen we dus maar niet.

Eind van de maand gaan we in ieder geval weer een huis bezichtigen wat er op zich goed uit ziet en goed voelt. Dit gaan we ook via een makelaar bezichtigen. Uiteindelijk hebben we het huis ook op een website van de eigenaar gevonden. Laten we eens bellen en kijken wat er gebeurd. Ja Het huis komt eind van de maand beschikbaar zegt de vriendelijke dame maar eind van de maand komen er ook al Nederlanders kijken. Dat zijn wij dus maar dat weet zij niet! De prijs wil ze eerst niet zeggen. Kom maar kijken, na aandringen noemt ze toch een richtprijs, deze is echter wel hoger dan de prijs die de makelaar ons heeft verteld. Onderhandelen bij huurprijzen is heel gebruikelijk blijkt. Eerst maar eens kijken, dan zien we wel weer verder.

Ondertussen vermaken we ons opperbest. Er zijn vriendinnen langs geweest en zo nu en dan bezoeken we iemand die ons via Facebook uitnodigt om kennis te maken. Altijd leuk. Zo zijn we laatst bij Casa Suenos geweest, een prachtige Bed & Breakfast in Mijas Valtocado. Mooie ruime kamers en prachtige uitzichten over de bergen en de kust. Leuk Chantal & Frank en dochter Chiara te ontmoeten en hun verhalen te horen over de emigratie.

Huizen met potentie

1 mei 2015

Spaansverlangen_golfDe parasol moet inmiddels alweer veelvuldig uitgeklapt worden en de temperaturen reiken naar de dertig graden. Gestaag gaat onze zoektocht door en met onze wensen is dat nog helemaal niet zo makkelijk. Te kritisch, nee hoor. Wij willen onze gasten iets goeds bieden, iets wat bij ons past, iets waar we trots op zijn en dat heeft gewoon z’n tijd nodig.

Pareltjes liggen nu eenmaal niet voor het oprapen. Tientallen makelaars zijn inmiddels gecontacteerd en met de naderende zomer wordt het aanbod er niet groter op en gaan de prijzen omhoog. Er zijn tot nu toe twee huizen geweest waar ons hart sneller van ging kloppen en waarvan de prijs ook redelijk te noemen was. Één huis lag pal aan de golfbaan. Dat roept natuurlijk vragen op als: komen daar alleen maar golfers?, zijn dat leuke mensen of allemaal te chique voor ons?, Wat weten we zelf van Golf? (nou niet veel), komen mensen ook voor andere bezienswaardigheden helemaal naar ons of missen we deze categorie? Toch vonden we het bijzonder genoeg om ons hierin verder te verdiepen. De regio hebben we uitgekamd en na een tweede bezichtiging zijn we aan de slag gegaan met de plattegronden. Direct begonnen met het intekenen van de gastenkamers die al snel aan de ‘kleine’ kant bleken te zijn voor een luxe Bed & Breakfast. Hierdoor kunnen we de gewenste kamerprijs niet garanderen en paste het geheel niet in ons businessplan. Na lang beraad hebben we de makelaar laten weten er niet mee verder te gaan.

We hadden ook nog een tweede huis op ons lijstje staan. Deze hadden we on hold gezet omdat het in een regio ligt met veel concurrentie. Het huis bleef toch maar in onze gedachte zitten dus vonden wij dat een teken om er iets mee te doen. Na een tweede bezichtiging vonden we het huis nog mooier en mogen we toch wel spreken van enige verliefdheid. We zagen de gasten al binnen komen en heerlijk vertoeven aan het mooie zwembad en de prachtige tuin met allerlei fruitbomen. Genieten van verse vijgen met Spaanse kaas, geperste sinaasappels voor bij het ontbijt, ingemaakt citroenen en granaatappel in een frisse salade. En dat allemaal uit eigen tuin! Akkoord voor een B&B was er al dus dat was geen probleem. Uiteindelijk haakte de eigenaresse af om belasting-technische redenen?! We begrepen dat ze het alleen maar zwart wilde verhuren en dat is natuurlijk geen optie voor ons. Wie weet komt ze er nog op terug.

Tussendoor zijn er de nodige feestjes en ontmoetingen geweest. Zo hebben we Ton en Helga leren kennen van La Posada del Angel in Ojen tijdens een bierproeverij bij Trinidad in Alhaurin el Grande. En Sander en Maria van hotel Casa de las Mercedes tijdens een Hollands feestje in Málaga. Stuk voor stuk aardige, lieve en leuke mensen met dezelfde interesses. Ach, een klein beetje jaloers zijn we dan natuurlijk wel als we die prachtige hotelletjes zien, maar onze tijd komt nog wel, ons huis wacht ergens op ons. Uiteindelijk zijn we hier nog geen vier maanden en genieten we dagelijks van het mooie Spanje en het Spaanse leven. ¡Salud!

De goede week voor pasen…

5 april 2015

Spaansverlangen_ViñerosDit jaar moesten wij maar eens de Semana Santa van dichtbij meemaken. Samen met Anne & Alexander van Dos Cortados, Astrid Kloet en de mannen van Biloucha Boerboels España, Henk en Harm hebben wij ons ondergedompeld in deze passievolle traditie.

Voor deze keer hebben we de auto laten staan en zijn met de bus vetrokken richting Málaga. Bij aankomst ruikt de stad naar mirre en de straten zijn glad van het kaarsvet. Oppassen want voor je het weet lig je op je snufferd, toch Astrid! De Semana Santa (de goede week voor Pasen) is in volle gang en is één van de belangrijkste christelijke gebeurtenissen van Andalusië. In deze week zijn er maar liefst 45 processies in de stad die het lijdensverhaal vertellen. De verschillende broederschappen dragen de tronos (tronen) door de smalle straten tot in de vroege ochtend. Boete doening of eer, het zal wel iets van beide zijn.

Het is een enorme drukte en naar mate de uurtjes vorderen is er geen doorkomen meer aan. Wij maar denken dat festiviteiten in Amsterdam druk zijn, peanuts! De Malaqueños wachten al uren om iets van de tronos te zien. En ben je één van de uitverkorene, dan heb je een plekje op één van de tribunes. Deze zijn overigens alleen voor inwoners van de stad die tegen betaling zijn te reserveren. De emoties lopen soms hoog op bij de Malaqueños wanneer de verschillende tronos door de straten worden gedragen. Een traan wordt hier en daar weggepinkt en de fotocamera’s maken overuren. Eigenlijk weten we niet zo goed wat we er van moeten vinden. Het is een enorm spektakel, de sfeer is bijzonder te noemen en we worden gegrepen door de passie en gedrevenheid van jong en oud. De restaurants zijn overvol en op iedere hoek van een straat is er wel iets van een kraampje met lekkers te vinden zoals gezouten amandelen. Gelukkig vangen we hier en daar beelden op van de imposante tronos die hoog boven de hoofden worden gedragen. De bombastische muziek en de puntige hoofddeksels van de Nazarenos hoor je en zie je al van ver aankomen. Door de enorme mensenmassa kunnen we helaas niet alles mee krijgen. De gezichtsuitdrukking van de dragers en de prachtige, soms kitsch-achtige details gaan meestal aan ons voorbij.

Als we de laatste bus missen omdat we gewoonweg niet door de mensenmassa heen konden komen zien we la Virgen de la Esperanza voorbij komen. Deze imposante trono is één van de zwaarste van de Semana Santa. Het gewicht blijft mystiek maar schijnt zo rond de 5.000 kilo te zijn. Er zijn zo’n kleine 260 dragers nodig om haar door de straten van Málaga te leiden. Wat een ervaring en een prachtige afsluiting van deze indrukwekkende dag! Wij pakken een taxi naar huis, maar in Málaga gaat het nog even door.

Door dit alles vergeten we bijna dat we ook nog even verhuisd zijn naar ons nieuwe appartement een berg verderop. Het huurcontract met ons vorige appartement liep af dus hebben we een nieuw onderkomen gevonden. We mogen best zeggen dat we mazzel hebben gehad en een mooie deal hebben kunnen sluiten. We zagen ons al in een grotwoning ergens in het binnenland zitten zonder airco en met slecht internet. Stiekem hopen we hier niet heel lang te zitten en iets van het B&B seizoen 2015 mee te pakken.

Feliz Pascua.

 

* foto’s: trono Viñeros

 

%d bloggers liken dit: